Λιβάδι

Ένα απέραντο λιβάδι,

το μυαλό μου έχει φτιάξει,

που η καρδιά μου το ‘χει ανάγκη,

να ξεχάσει και ν’ αράξει.

 

Σ’ ένα ατέλειωτο λιβάδι,

τρέχω πάλι σαν παιδάκι,

νιώθω το κρύο αεράκι,

και κυλιέμαι στο χορτάρι.

 

Το δικό μου το λιβάδι,

μια μαγεία κρύβει μεγάλη,

γι’ αυτό αφήνω  την ψυχή να απολαύσει,

μες το θρόισμα των φύλλων να ησυχάσει.