Φυγή

Θέλω να φύγω μακριά από όλα,

απ’ όλα αυτά που ξεσπάνε σαν μια μπόρα,

μια μπόρα μιας κρύας μέρας του χειμώνα,

του χειμώνα αυτού που τ’ αλλάζει όλα.

 

Τα αλλάζει όλα τα μετακινεί,

τα μετακινεί από δω και από κει,

από κει που επιλέγει η ζωή,

η ζωή ακολουθεί την ανατροπή.

 

Την ανατροπή όλο μπροστά μου τη βλέπω,

τη βλέπω κατάματα και επιμένω,

επιμένω να μην μου αλλάξει τα θέλω,

τα θέλω που με κόπο όλο στοχεύω .

 

Όλο στοχεύω στα δύσκολα και εμμένω,

εμμένω στην ιδέα πως θα τα καταφέρω,

θα τα καταφέρω μόνο αν πίστη έχω,

έχω και για αυτό θα αποκτήσω όσα θέλω.

 

Θέλω μακριά να πετάξω σαν πουλί,

σαν πουλί που ελεύθερo μπορεί να ζει,

να ζει όπου θέλει κάθε στιγμή,

την κάθε στιγμή όπου θέλει να τη ζει.